rust in je hoofd - verlost van het verstand

Rust in je hoofd: zo piekert je verstand niet meer [stoppen met denken]

Hoe krijg je rust in je hoofd? Hoe stop je met piekeren en obsessief denken? Het denken op zichzelf is niet disfunctioneel, het is een prachtige tool. De disfunctie begint als je jezelf erin zoekt en het aanziet voor wie je bent. Dan wordt het je egoïstische denken, oftewel piekeren, en neemt het je leven over…

De wereld zit vol met gigantisch succesvolle mensen die ongelukkig zijn en aan de medicatie zitten. Hoe zou dat komen? Het denken is een voortreffelijk instrument als je het op de juiste momenten gebruikt. Maar meestal gebruikt het jou. Je gelooft dat je je verstand bent. Dat is de misvatting. Daardoor krijg je maar geen rust in je hoofd. In dit artikel vind je meer inzichten over het verstand.

Eerst een verhaal van Eckhart Tolle over hoe ‘gewoon verraderlijk’ piekeren kan zijn

verstand

Tegenover Eckhart Tolle, in een volle trein, zat een vrouw in haar vroege 30. De stoel naast haar was leeg: niemand wilde naast haar zitten, want ze leek mentaal gestoord. Ze zat er gespannen bij en ze praatte hard tegen haarzelf, met een boze stem. Ze had niet in de gaten wat er om haar heen gebeurde, en ze was zich onbewust van andere mensen omdat ze zo diep in haar gedachten was verzonken.

Het was Eckhart’s halte al, en toevallig moest de hardop pratende vrouw daar ook uitstappen, dus besloot hij haar te volgen. Ze was nog steeds in dat boze dialoog. Ze was mentaal gestoord, maar wél leek ze steeds te weten waar ze naartoe ging: de bibliotheek van de universiteit. Net als hij! Was ze een docent, een student, een bibliothecaris? Dit is toch voor de allerslimste mensen? Hoe kan zo’n gestoord persoon onderdeel zijn van deze plek van wijsheid? Ze verdween in een lift. In de WC waste Eckhart zijn handen: ‘Ik hoop dat ik dat niet wordt.’

Toen de man naast hem opkeek realiseerde hij zich: ‘ik had het niet alleen gedacht, ook hardop gemompeld. “IK ben nu net als haar!” We verschillen maar weinig van elkaar. Was mijn verstand niet net zo excessief actief als die van haar? Denken zonder bewust zijn ís het dilemma van mensen. Zij dacht hardop. Ik dacht, vooral, in mijn hoofd. Als zij gestoord was, was iedereen, inclusief ik, ook gestoord!’

Wat zijn gedachten?

Je gedachten zijn enkel conditioneringen die ontstaan zin vanaf het moment dat je geboren was. Dit zijn in het verleden opgedane concepten vanuit bijvoorbeeld je opvoeding, cultuur, educatie, wat je gelezen hebt, je angsten en wat je van leraren, vrienden en TV-programma’s hebt meegekregen. Als je drie huizen verderop had gewoond in je jeugd, waren je gedachten – conditioneringen – al totaal anders. Hoe zou het dan zijn om te geloven dat je je gedachten bent? Daar komen we in een volgende paragraaf nog op terug.

Ons verstand moeten we liefhebben, maar het vertrouwen is een fout. Het verstand is een accumulatie van wat we hebben meegemaakt, op tv hebben gezien, van anderen gehoord hebben. Als je terugkijkt naar tien jaar geleden, zal je opmerken: ‘Toen dacht ik dat ik veel wist, maar nu weet ik daar pas echt het juiste over.’ Toen wist je verstand veel minder. Tien jaar vanaf nu zal je terugkijken op nu, en zeggen dat wat je nu weet, niks is. We zijn veel groter, dieper dan het verstand. Geloof je verstand dus niet.

Stel dat je een museum bezoekt, en je neemt de koptelefoon-gids. Dat commentaar van de koptelefoon is gebaseerd op conditionering: je beleeft de rijkdom van het museum via een stem die je vertelt wat je ervan moet vinden, en er is dan geen ruimte meer voor ontdekking. Die koptelefoon kun je als metafoor zien voor je geconditioneerde verstand (gedachten). Die stem vertelt je zelfs of je datgene of die persoon die je nét hebt ontmoet, leuk of niet leuk vindt. Er is geen ruimte voor ontdekking. Wat je via je geconditioneerde gedachten ervaart, mist diepte, het ware leven. Het is conceptueel.

Er is het ongeconditioneerde. Stop even met denken en daar is het.

Plus, we denken dat we het zijn: we hebben ons geïdentificeerd met dat commentaar, maar daar zouden we later nog op terugkomen. Hoe anders is de lading van je beleving als je niet nadenkt. Soms kijk je voor een moment naar de natuur en zijn je gedachten stil, vóórdat je gedachte het misschien besloten heel mooi te vinden (wat weer een concept is). Je interpreteert even niet wat je ziet. Perceptie vindt plaats in plaats van conceptie. Je weet even niks.

In gedachten verzonken…

verstand en denken

Je krankzinnige verstand berooft je van je levensenergie. Als je in gedachten bent, wordt je aandacht helemaal geabsorbeerd door gedachten. Op dat moment verlaat aandacht en energie het lichaam: alle energie stroomt naar de gedachte. Dan is er geen ruimte meer voor iets anders: voor geluiden die om Je heen gebeuren, voor creativiteit, voor iets nieuws, voor actie, voor zijn met anderen. Door weer uit je gedachten, in je lichaam te gaan, maak je ruimte. Wanneer je in compulsief denken (piekeren) verzeild bent, vermijd je wat er is. Je wil niet zijn waar je bent: hier. Nu.

Als je alleen maar denkt, en onmiddellijk nadenkt over wat je ziet, zie je geen echte schoonheid. Labels hecht je eraan. Je bent dan oppervlakkig in een park: ‘Oh wat een mooie bloemen. Oké wat is het volgende om aan te denken? O ja ik moet dat afhebben, en dat belangrijke ding.’ Of je denkt aan een herinnering van lang geleden als kind, toen je zag hoe mooi een bloem was.

Wat is het Engelse woord voor het verstand? Mind. Denk nu eens aan de Engelse zin: ‘I mind’ en: ‘I don’t mind’. Wat betekenen deze zinnen?

Het gevolg van het bewust worden van die compulsieve gedachtes, is het volgende: je voorziet je verstand niet meer van energie, waardoor de gedachte snel al haar macht verliest. Het onvrijwillig denken wordt onderbroken, eerst gedurende korte periodes, maar steeds langer. Het gevolg daarvan is: stilte in jezelf, de vreugde van ‘zijn’ kunnen voelen, je levend voelen, energie, vreugde, alertheid en alle andere voordelen die je in een apart artikel kunt lezen.

In gedachten verzonken zijn leidt tot lijden

Stress wordt altijd veroorzaakt door een specifieke gedachte. Die gedachte is vaak een vervorming van de realiteit. Onderzoek dat. Ga je vervolgens ook geloven in die gedachte(n), dan is dat lijden.

Naast stress veroorzaakt het piekeren ook angst, lijden, concepten, etiketten, oordelen en interpretaties. Het staat echte relaties in de weg: relaties met jezelf, en relaties met andere mensen. Het denken verkeert altijd in Duka. Dit is een Sanskriet woord, wat ‘lijden’ betekent, maar ook: onbevredigend en misère.

De gedachte over de situatie bepaalt de situatie. Een situatie zelf is neutraal/leeg. Situaties maken je niet ongelukkig, ze kunnen je hoogstens fysieke pijn geven. Gedachten maken je ongelukkig, en interpretaties en verhalen die je jezelf wijsmaakt, vaak in de vorm van klagen.

Lijden en depressie zijn vervolgens een natuurlijk alarm die ons waarschuwen dat we ons aan gedachten hechten: dat we gevangen zijn in de droom van gedachten. Eerst worden we bewust van het gevoel, dan de gedachte. Dus het gevoel is een alarm dat er een gedachte is die je moet behandelen. Als je dat doet, verdwijnt de interne ruzie. Wat overblijft is liefde, liefde voor jezelf, andere mensen en alles en iedereen om ons heen.

Geloof je je gedachten? Dat is jezelf voor de gek houden: jezelf uit de realiteit houden.

Het verstand heeft niet alleen de capaciteiten om problemen te creëren, het doet het ook voortdurend. Als je in het hier-en-nu bent, zonder tussenkomst van je verstand, is er nooit een probleem. Alles is al goed, alles is al genoeg.

Je intelligentie komt niet vanuit je verstand

rust in je hoofd

Het denken is slechts een nietig onderdeel van de enorme intelligentie in je. Schoonheid, liefde, creativiteit, vreugde en innerlijke vrede komen voort uit iets dat het verstand te boven gaat. Er is duidelijk iets in werking dat veel intelligenter is dan je denken. De werking van je lichaam en cellen vult boeken. Daar zit geen denken bij. Laat ze samenwerken, het denken en het zijn, voor grote effectiviteit. Je kunt dan alle eigenschappen zoals creativiteit volledig te werk laten gaan.

Wanneer je niet denkt ben je intelligenter, wakkerder en levender. Je woorden zijn geladen met de energie van die aanwezigheid.

Wanneer je echt waarneemt, zonder de ruis van je denken, zie je de schoonheid in de natuur of mensen. Voor veel mensen is dat moment heel kort, want voor ze het weten gaat hun verstand weer op gang komen en zijn ze weer compleet geïdentificeerd met gedachten. ‘O ja ik moet dat nog doen, o ja dat, o en dat, en gisteren was dat gebeurd…’ Je hebt dan geen oog meer voor het leven wat zich voor je afspeelt. Alles is leven, ook niet bewegende objecten. Maar kijk je door het scherm van het verstand, dan wordt alles dood. Dan is het geen perceptie, maar conceptie. Niks creatiefs kan uit de inzet van het verstand komen. Het verstand kan een prachtig instrument zijn om iets vorm te geven, maar de inspiratie komt uit iets diepers: kalmte, aanwezigheid. Ga in je Lichaam.

Een kind waarvan zijn concepten en vaardigheden nog niet ontwikkeld zijn, een kind dat nog niet is overgenomen door zijn taal en spraak… Als zulke kinderen naar je lachen, is dat pure vreugde van zijn. Puur gedachteloos bewustzijn. Dat is prachtig.

Nu komen deze woorden via mij, terwijl ik dit artikel tik, maar ze hadden ook via jou kunnen komen, als je verbonden bent met ‘zijn‘. Je zult dan ontdekken dat de woorden vanzelf komen. Ze komen dan niet uit het geconditioneerde verstand. Het verstand is er wel bij betrokken om het in vorm uit te drukken, met woorden. Maar de woorden ontstaan uit het ongeconditioneerde. fris, nieuw, creatief. En zo word je een creatief wezen. Je wordt één met iets veel groter en krachtiger dan je kleine verstand, terwijl het verstand doet alsof het verstand het enige is wat er maar bestaat.

Als je iets of iemand echt volledig wil ervaren, moet je alles wat je weet loslaten. Je mist het ware leven, heiligheid, diepte en volheid van in iets als je het alleen via het concept ervaart.

Het is niet zo dat jij op dat moment de handelingen doet. De totaliteit van ‘zijn’ neemt actie via jou. Je weet dat je in ‘zijn’ bent aangekomen als je merkt dat, wanneer je spreekt, je heel krachtig spreekt. Maar je voelt je nog krachtiger als je niet spreekt, of als andere mensen niet spreken. Dat is een teken dat je er bent. Woorden zijn niks als je ze vergelijkt met de enorme gehalte van leven van ‘zijn’.

Omarm het niet-weten, en de hoogst mogelijke kwaliteit zal komen (zonder gepieker)

verstand loslaten

Er zit gigantische kracht in niet weten. Alles wat je maar hoeft te weten en alles wat je maar hoeft te kunnen, komt voort uit de toestand van niet weten. En voor het verstand lijkt het een toestand van onwetendheid. Energie die in denken geabsorbeerd zat, komt vrij in het nu. De kwaliteit kan dan komen in de vorm van actie, of woorden, of een uiting van liefde.

Reageer op de feedback van het moment. Je denkt niet aan wat je doet, maar houd alles wat opkomt, in je bewustzijn. Het is een oefening om alles tegemoet te komen wat in ‘het ruim van nu’ voorbijkomt, om vervolgens iedere uitdagende situatie tegemoet te kunnen treden met die heldere, bewuste, alerte aanwezigheid.

Er komt enorme kennis en wijsheid zodra je de behoefte loslaat van het willen weten en verklaren.

Binnen die alerte ruimte, dat betekent een intelligente die veel grootser is dan je geconditioneerde verstand, kun je nu met die uitdagende situaties omgaan. Veel mensen die in een levensbedreigende situatie waren, hebben dit ervaren. Het verstand, de ‘ik’ die gecreëerd is door je verstand, stopt, stapt opzij, en je bent opeens bekwaam om met de situatie om te gaan. Je wordt veel beter, bekwamer, charismatischer, creatiever, en intelligenter dan je dacht dat je was. Je bent niet meer aan het analyseren tijdens de activiteit. “Nu moet ik daar naartoe lopen, nu moet ik zus en zo zeggen, zou ik dat wel of niet doen…”

Tip: ga een voor jou bekende situatie in met een ‘beginnersmind’. Dan heb je niks om over na te denken en ga je op volle kracht.

Als je eenmaal in het nu bent, komen wijze, juiste handelingen en ideeën natuurlijk op. Ook wil je de beste handeling kunnen doen. Dat kun je dan helemaal aan je onderbewuste overlaten. Sta toe dat ideeën opkomen, merk op hoe spontaan ze zijn. Jouw enige taak is om ze uit de zee van wijsheid die naar je toe komt, eruit te pikken. En dat doet het onderbewuste voor je. Merk op wat de reactie is die je onbewuste je geeft. Het kan een herinnering zijn, het kan een creatieve oplossing zijn, het kan een associatie, een gevoel, een geluid, een woord of een daad zijn. Vertrouw op het onderbewuste. Sta gewoon maar toe dat de woorden opkomen. Alsof je een peddel in het water legt. De golven ontstaan natuurlijk. Je forceert ze niet. Je laat ze gebeuren en je verzamelt ze.

Om een spiritueel meester te zijn hoef je niks te weten. Slechts continu zijn met wat is. Zolang je zo ‘bent’, ben je de spirituele leermeester. Wat dan nodig is in het moment, zal door je heen komen. Het komt niet van je vergaarde kennis. Je wordt nooit de spirituele leraar: je kunt het alleen zijn, door te zijn. De beste manier is als je er niet klaar voor bent, als je niks weet, niks te zeggen hebt, niks over te dragen hebt. Je moet ruimte hebben. In andere woorden: Ga aan de kant. haal jezelf (ego) uit de weg. Dan stroomt het dóór je heen.

Wat je al weet ≠ al het andere op de wereld (oneindig veel). Alle oplossingen, alle kennis, alle inzichten, alle fantasieën, alle handelingen, bewegingen, woorden om te zeggen… Neem de context van het schrijven van een boek: als je loslaat van wat je al weet of gehoord hebt, is er ruimte. En die ruimte vult zich met juiste actie, met woorden, met nieuwe werelden en personages.

Gedachten zijn een prachtig instrument (die je niet bent)

denken als tool

Verstand en gedachten zullen er voor je zijn als ze nodig zijn. Sterker nog, het zal veel krachtiger zijn als het écht nodig is. Uit een staat ven ‘geen gedachten’ kunnen nieuwe gedachten, nieuwe inzichten, nieuwe realisaties opkomen. Dat lukt niet als er al oude gedachten zijn (conditionering), die alle ruimte bezet hebben.

Dat wat het verst van de grond is, is het meest ongegrond… Ongeaard… Secundair. Je lichaam en je hart komt eerst, het hoofd komt als tweede. Kijk zelfs naar de evolutie. Je verstand kan een fantastische student zijn, maar een vreselijke meester.

Weet dus: je denkvermogen is een middel, een instrument voor bepaalde taken. Als de taak afgelopen is leg je het neer. Een goede verhouding zou de 80/20 regel zijn: 80% zijn en 20% denken. Zo nu en dan komen ze dus voorbij, je gedachten. En dit keer zonder zelf! Als ‘zelf’ erin zat, zou je lijden. Als je naar ‘zelf’ zocht in vorm, zou je lijden. Zelf leeft voor jou vanaf nu buiten de gedachten om. Eerst zaten je gedachten vol met zelf. Je raakte er zo mee geïdentificeerd dat de gedachten jou werden. Je voelde je bijvoorbeeld persoonlijk aangevallen als iemand je mentale positie (waarmee je geïdentificeerd was) in twijfel trok.

De hoogst mogelijke kwaliteit komt niet uit conditionering (ervaringen uit het verleden)

Wat in het nu ontstaat, is het ongeconditioneerde. Je betreedt een tijdloze staat van bewustzijn. Je spreekt, en de woorden komen automatisch. Het is vers, nieuw, creatief… Je wordt er een diep creatief wezen door. En er komt actie uit. En deze woorden en daden zijn van niemand: ze zijn ongeconditioneerd, opgepikt uit het ruim van nu. Je bent dan als het ware een channel waarin de kracht van het nu zich manifesteert. Ik zeg nu iets moois maar het had ook via jouw mond gesproken kunnen worden. Het gaat dus om waarnemen en de wereld beleven zonder de bagage die je je hele leven in je verstand hebt opgebouwd. je bent dan vrij van die hele persoon die je dacht te zijn: het som-totaal van je conditie.

Wij zijn altijd nieuw.

Je kan het nooit met je verstand begrijpen, hoe de totaliteit van ‘zijn’ in werking treedt. Geen enkel menselijk verstand kan ook maar een fragment van die totaliteit begrijpen. Het zou absurd zijn om te geloven dat het menselijk verstand de totaliteit van het universum kan begrijpen, en het daarna kan uitleggen, gebruik makend van de 26 letters die we in ons alfabet kennen. Het zou absurd zijn om te geloven dat het verstand de meest intelligente bron is waarover we beschikken.

‘Ik denk, dus ik ben’, klopt dat wel?

‘Ik denk dus ik ben’ – Decartes.
Maar die stem in mijn hoofd ben ik dat? Wie is dan degene die ernaar luistert?

Denken is de weg van het ego. 100 jaar later was er een andere filosoof: Sartes. Hij kwam achter het volgende: als je je bewust bent van ‘Ik denk dus ik ben’, ben je niet meer aan het denken. De bewustheid die zegt: ‘Ik ben,’ is niet dezelfde bewustheid die denkt. Wanneer je weet dat je droomt, ben je wakker in de droom: een nieuwe dimensie.

Jij bent niet je gedachten. Jij bent degene die zich realiseert dat hij gedachten heeft.

Als je om je heen kijkt, zie je al bevestigt dat Decartes het niet helemaal correct had. De meeste mensen zijn zo compleet geïdentificeerd met de stem in hun hoofd, de onophoudelijke stroom van onvrijwillig en obsessief denken en de emoties die ermee verbonden zijn, dat het gerust te beschrijven is als ‘bezeten zijn door het verstand.’ Dan denk je dat jij je gedachten bent. Dat is het egoïstisch denken, omdat je gevoel van ik, ego, in iedere gedachte, herinnering, reactie, mening, emotie zit.

Wát een bevrijding om te weten dat de stem in mijn hoofd niet is wie ik ben! Om niet meer mijn identiteit te creëren uit een stroom van denken. Onbewust zijn, betekent namelijk compleet geïdentificeerd zijn met gedachten. Je kunt er niet aan denken, want je bent het. Je kunt het zijn, want je bent het.

Ik ben de denker, de dromer

ik ben

Bewust zijn van het feit dat je bewust bent, dat is bewust zijn van het feit dat je er bent. Je kunt alles in twijfel trekken, maar niet dat jij er bent. Want ik weet niet wat ik ben, want de vorm heeft een korte levensspanne. Maar het feit dat er iets hier is dat weet dat de vorm van korte duur is, daarover is geen twijfel dat dat realiteit heeft. We weten niks zeker, maar wie zegt dat we niet aan het dromen zijn? Als dit leven een droom is, moet er iets echt zijn, omdat de droom echt aandoet voor iets of iemand: omdat er ook een dromer moet zijn. Er moet dan een licht, een ruimte zijn waarin de droom plaatsvindt. Of het nou wel of geen droom is: jij bent. Ik ben. Daar kan niet aan getwijfeld worden.

Dan realiseer je je: je bent niet het personage. Je bent de dromer van het karakter, de creator van het karakter. Je had het allemaal verzonnen. Ken jezelf als dat bewustzijn. Jij bent de dromer. Jij bent dus niet de droom. Jij bent dus niet jouw gedachten. Dat betekent niet dat de droom verdwijnt, maar de droom wordt meer aangenaam. Je verliest jezelf er namelijk niet meer in. Lees hier meer over in het artikel over ontwaking.

Rust in je hoofd door verlossing van het verstand

  • Deze analogieën over hoe we met onze gedachten om kunnen gaan geven fijne handvatten.
  • Je gelooft dat je niet meer bestaat als je stopt te denken, daarom blijven we denken.
  • Niet kunnen ophouden met denken is een afschuwelijke kwelling, maar vrijwel iedereen lijdt eraan dus wordt het als normaal beschouwd.
  • Het begin van vrijheid is het besef dat je niet ‘de denker’ bent.
  • Het verstand wil afgescheiden zijn. Daarom wil het problemen, conflicten, vijanden, verdedigen, aanvallen. Dit is het pijnlichaam, oftewel het ego.
  • Je kunt geen ruzie hebben met een volledig bewust persoon (die 1 is met zichzelf). Voor ruzie is namelijk het denken nodig. Zo’n persoon kan geen conflict hebben, ook geen innerlijk conflict. Hij ziet dingen niet meer als slecht maar als iets dat er gewoon is.
  • Als je je verstand en kennis niet loslaat, zie je zonder te zien en hoor je zonder te horen.
  • De volgende keer dat je ergens op reageert, observeer jezelf dan. Weet dat jij dat niet bent, maar slechts je gedachten. Let daarbij ook op of de gedachten in het verleden of toekomst gaan.
  • De gedachte over de situatie bepaalt de situatie. De situatie zelf is neutraal/leeg. Situaties maken je niet ongelukkig, ze kunnen je hoogstens fysieke pijn geven. Gedachten maken je ongelukkig, en interpretaties en verhalen die je jezelf wijsmaakt, vaak in de vorm van klagen.
  • Het nu houdt de sleutel tot bevrijding, maar je kan dat niet vinden zolang je je gedachten bent.
  • Vind het rijk van stilte in je, in plaats van de ruis van het denken.
  • Een van de onderdelen van de Heightened Awareness Excersise is bewustwording, acceptatie en observatie van je verstand en gedachtes die opkomen.
  • Al die dingen worden normaal gesproken verduisterd door het verstand.
  • Je zult op het begin opmerken hoe zelden je op je gemak als je niet aan het denken bent.
  • De meeste mensen leven niet in een levende realiteit, maar een geconceptualiseerde.
  • Waar je niet over kunt denken in de andere persoon, dat is wie ze zijn, en dat is wie jij bent. Het fantaseren en denken over mensen, hoe ze bijvoorbeeld in de ochtend naast ons wakker worden… Als je dat doet, ontmoet je op dat moment niemand: het bestaat niet. Je denkt dat je interactie en een relatie hebt met andere mensen, maar je hebt op dat moment alleen een relatie met je verstand.
  • Je gedachten zijn niet zo belangrijk. Ze willen belangrijk zijn: “Je moet deze vraag stellen, vraag het, vraag het! ” En ze kunnen beginnen met “ja maar,”.
  • Vooroordeel betekent denken, in plaats van de persoon echt te zien. Je ziet alleen je eigen concept van die persoon, in plaats van de andere persoon echt te zien.

rust in je hoofd - verlost van het verstand

Hoe we via verslavingen tevergeefs wegvluchten voor ons gepieker

Een voorbeeld van een manier waarop we op een nep-manier proberen te ontsnappen aan onze gedachten, is TV kijken. Je mind produceert dan geen gedachten meer: verstand op nul. Maar je mind is nu gekoppeld aan de gedachtestroom van de TV, en absorbeert deze. Het is dus gelinkt met de TV-versie van het collectieve denken. Adverteerders en de overheid weten dat, en betalen miljoenen om op dat moment je gedachten te bepalen. Zij willen dat hun gedachten jouw gedachten worden. En meestal slagen ze daar ook in. TV leidt er dus toe dat gedachten je in hun grip hebben, niet dat jij erboven staat. Net als alcohol: wat een opluchting van de mind! Maar wat een verlies van bewustzijn. Je betaalt een hoge prijs: verlies van bewustzijn. Daarom hebben deze dingen ook een hoge verslavende eigenschap. Een uur later kijk je nog steeds. De uitknop lijkt het enige waar je maar niet op kunt drukken. Niet omdat er iets interessants op te zien is, maar juist omdat er niks interessants te kijken is. Hoe trivialer en hoe betekenislozer het is, hoe verslavender het is. Als het interessant was, zou het je denken voor zich zelf laten denken.

Het goede gevoel dat je krijgt na een paar glazen, heeft ermee te maken dat je denken is uitgeschakeld, en je jezelf opeens wat meer levend voelt, en die kleine ego entiteit heeft even geen grip meer op je: het raakt wat meer losjes en je bent wat meer vrij. Dus het geeft je een gevoel van bevrijding. Dit is echter een pseudo-bevrijding. Het heeft verslavende impulsen, steeds meer en meer, tot je uiteindelijk in onbewustheid raakt. Daarom raad ik het niet aan.

De verslaving neemt het over. Het neemt bijvoorbeeld je gedrag over, en de stem in je hoofd. Als je je met de verslaving identificeert, weet je niet bewust wat je aan het doen bent. ‘Hoe kwam die sigaret in mijn hand?’ Wanneer je merkt dat dit gebeurt: neem drie bewuste ademhalingen. Wees bewust van de compulsieve neiging. Vraag jezelf: wie praat, wie handelt hier? Je verslaving. Doe dan weer 3 bewuste ademhalingen. Als er aanwezigheid in jou zit, heb je de behoefte niet meer om te drinken.

Een shift van denken naar bewuste aanwezigheid

Lees het artikel over ontwaken, want spirituele ontwaking is ontwaking uit de droom van gedachten. Stop met jezelf te definiëren. Je zal niet sterven, maar juist tot leven komen. Wanneer je met anderen bent, wees er dan niet als functie of rol, maar als een veld van bewuste aanwezigheid, in plaats van iets dat al gedefinieerd, al vastgesteld is. Dat is beperkend. Een ding is duidelijk: in het her-en-nu kom je niet via je verstand. Dit gaat om een diepere verbondenheid die ons verstand niet kan begrijpen. Maar we kunnen er bewuste deelnemers aan zijn!

Het hart komt eerst, daarna je hoofd. Het hart weet, je hoofd denkt.

Een diepere wijsheid, een dieper ‘kennen’, dat niet in een concept gevangen kan worden, ontwaakt dan! Meesterschap in ieder werkveld wordt bereikt als het denkende verstand niet meer betrokken is, of in ieder geval een reserverol heeft aangenomen. Er is geen beslissingsproces meer. Spontane, juiste actie gebeurt en jij doet het niet. Een macht die veel groter is dan jou, maar die wel één is met jouw essentie, neemt het over. Je wordt één met een grotere bewustheid. Het handelt, spreekt, en doet het werk.

Wees er als een ongeconditioneerde entiteit.

3 metaforen voor je verstand

Soms denk je misschien dat het er bij mediteren juist om gaat om níet te denken. En dat denken wil je dan misschien wel stoppen. Wat moet je dan doen? Hier vind je drie inzichten.

Inzicht 1: Sta je verstand gewoon toe te denken als het dat wil

verstand trainen auto

Het is alsof we langs de weg zitten en naar allerlei autootjes aan het kijken zijn. We observeren ze alleen, dus we hoeven niks met ze te doen. We hoeven ze bijvoorbeeld niet te stoppen, want anders veroorzaken we een botsing met onszelf en achterliggende auto’s. Ook hoeven we ze niet achterna te gaan, waardoor we afgeleid worden. We zitten gewoon aan de kant, en we bekijken ze. Zo simpel is het, en het betekent zelfs dat denken ook mag. Dat nadenken gaan we dan ook gewoon observeren! Hetzelfde geldt voor ademhalingen: ons lichaam weet wel hoe dat moet. We zijn er enkel getuige van.

Inzicht 2: Train je verstand beetje bij beetje, net als een paard

verstand trainen paard

Denk eens aan een paard, dat we met een lang touw vastgezet hebben aan een paal. Hierdoor kan het paard lekker vrijuit bewegen, maar kan het niet weglopen omdat het in de buurt van de paal blijft. Wat nou als we het touw steeds een klein beetje korter maken? Dan merkt het paard er niks van dat hij steeds een klein beetje minder ver kan gaan. Als we dat touw nou vaak genoeg een klein beetje korter maken, hebben we het paard getraind om niet zo ver te gaan. Op diezelfde manier trainen we ons verstand om steeds een klein beetje minder te gaan denken. Het mag dus gerust af en toe denken, daar is helemaal niks mis mee!

Inzicht 3: Zie je gedachten als het weerbericht

verstand trainen wolken

Wolken kun je bekijken, en na een tijdje klaart het altijd weer op. Zo ook met je verstand. Soms kan het heel erg tekeer gaan, en lekker veel gaan denken. Je kunt dat gaan observeren, en weten dat het na een tijdje ook weer opklaart!

Hoe werk ik aan rust in mijn hoofd? Hoe stop ik met piekeren?

Gelukkig kun je jezelf trainen om steeds meer verlost te worden van het denken en daardoor rust in je hoofd te krijgen. Daarvoor kun je bijvoorbeeld deze geleide meditatietekst gebruiken. Zo’n meditatie kun je bijvoorbeeld inzetten wanneer het onvrijwillig denken blijft opkomen en je blijft oordelen.

Bedankt voor het lezen. Reageer even hieronder en dan zal ik reageren & deel dit met je vrienden! Sharing is Caring.

  • Jacques
    Beantwoorden

    Er bestaat geen ik, er is bestaan. Mensen voelen aantrekkingskracht tot bestaan. We denken te veel aan ons zelf en aan anderen, onze gedachten belemmeren ons om te zijn. Pas wanneer je je beseft dat er geen ik is, zul je verlost zijn en de waarheid voelen. Verlost van de wil van anderen, gelukkig, zen, hoe je het wilt benoemen, je kunt het alleen voelen. Alles wat door de mens is gecreëerd en bedacht zorgt voor onbalans en komt voort uit iemands wil die opgelegd wordt door geloof, een illusie, met geweld, geforceerd. Besef jezelf dat er geen waarheid bestaat, dit is slechts een interpretatie van wat is.

    • Rubin Alaie

      Helder het onverwoordbare verwoord Jacques!